2. Tokio

De vlucht ging goed, weinig turbulentie en best een prima toestel. We krijgen wat te drinken maar ik heb echt nog nooit zoveel dorst gehad tijdens een vlucht. Entertainment aan boord is super, fijn groot scherm met heel veel keus. Alex slaapt als enige wat uurtjes en de rest vermaakt zich met het scherm.

We moeten even door de douane voor vingerafdrukken en de paspoort controle maar het duurt niet erg lang. Adriaan haalt de kaarten voor de trein en dan reizen we naar Tokio. We stappen een paar keer over. Als we overstappen merken we pas hoe heet het is, niet te doen!

We willen onze koffer kwijt op het station maar alle bagage depots zijn vol en het appartementencomplex heeft geen balie en geen mogelijkheid om ze op te slaan.  Dat is vervelend. Nu moeten we met onze grote tassen zeulen. We gaan naar een winkelcentrum om wat drinken en eten bij kfc, simpelweg omdat ze airco hebben en ruimte voor ons en de spullen. Maar we kunnen hier niet uren blijven zitten dus we gaan op zoek naar 't appartement in de hitte. Misschien liggen de sleutels er al. Maar al snel raken Amber en ik oververhit. Want het is heet! Nee, geen foto moment van onze hoofden die eruit zien als tomaten. 

Het is lastig te vinden en we lopen ook nog eens veel te ver. Wat een ellende. Mijn wifi werkt niet, en door de hitte mijn brein ook niet meer. Adriaan lost het uiteindelijk op, onze redder, maar we moeten ons voor de volgende reisbeweging goed voorbereiden waar we heen moeten want je loopt voor je lol gewoon niet buiten.

Er staan overal vending machines dus we trekken er wat leuks uit. De meeste zijn YEN 120 wat neerkomt op € 0,70. De echte groene thee is niet te drinken maar andere probeersels zijn prima.

We komen bij het appartement en de sleutel van de appartementen zijn er. Amber duikt het gekke badje in, heel diep en klein, en kleurt weer bij. Adriaan haalt drinken terwijl Alex en ik in de airco bijkomen. We drinken en eten even wat chips samen en dan gaan Amber en ik naar ons appartement en uitrusten. 

Er staat voor vandaag een vuurwerk show op het programma maar de kids trekken dat niet meer. Adriaan en ik gaan een poging wagen. Ondertussen is het donker in Tokio en helaas nog steeds heet. De mensen zijn het gewend hier want ik zie ze weinig zweten.

We zien wat van het vuurwerk maar het is te ver en ik heb geen energie om ver te lopen.

Dan naar een supermarkt om wat eten te halen. We kiezen wat sushi, noodles en cake uit maar als we thuiskomen zijn de kids al in slaap. We eten en drinken wat en dan kunnen wij ook eindelijk slapen.







Reacties

Populaire posts van deze blog

15. Reisdag naar Kyoto en avond rondleiding

18. Reizen naar Tokyo

3. Tokio